واژه «بَـحْـر» به معنی دریا ۴۱ بار در قـرآن بکار رفـته و واژه «بَـرّ» به معنی خشکی ۱۲ بار. «۱۲» بـار ۲۹ درصـد «۴۱» بار است. خشکی سـطح زمـیـن نیز ۲۹ درصد است و ۷۱ درصد بـقـیه آن آب است.

اینها فقط تنی چند از اعجاز های علمی قرآن بود، که من از ذکر همه ی آنها منصرف شدم.

با توجه به چنین اعجاز های علمی، هیچ عقل سلیمی نمی تواند باور کند که این کتاب توسط یک امی (درس نخوانده) نوشته شده است و فقط خدا می تواند چنین آیاتی را نازل کند

وجود ۱۱ سیاره

قالَ یُوسِفُ لابیهِ یا اَبَتِ إنّی رَایتُ أحَدَ عَشَرَ کُوکَباً وَ الشَّمسِ وَ القَمَرَ رَأیتهُم لی ساجدینَ

« یوسف به پدر خود گفت: پدرم! من یازده سیاره دیدم و خورشید و مـاه را دیدم که برای من سجده می کرده اند».

یوسف ۴

نکـتـه آیـه:

1. یوسف ۱۱ سیاره دیده است:

“خورشید” و “ماه” که یوسف در خواب دیده پدر و مادر وی (کـه مادر وی در واقع خالـه وی بوده) می باشد. و ۱۱ سیاره ۱۱ برادر وی می باشد، ولی دیدن ۱۱ سیاره الـزاماً به این معنی است کـه یازده سیاره برای دیده شدن می بایست وجود داشـته باشد.

در زمانی که یوسف این خواب را دیـده (یعـنی ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح)، تا زمان محمد و همینطور تا پیش از اختراع تلسکوپ، انسان فـقـط سیاراتی را که بچشم می دید می شناخت. یعنی عـطارد، زهره، مریخ و مشتری.

هـفتمین سیاره (اورانوس) در سال ۱۷۸۱ کشف شد ــــ نپتون (هشتمین سیاره) در سال ۱۸۴۶ ـــ و پلوتون (نهمین سیاره) در سال ۱۹۳۰٫ مجموع سیارات منظومه شمسی که فعلاً انسان آنها را می شناسد ۹ تا است.

در سال ۱۹۹۲ انـسـان یـک سـیاره یخی کوچکی را در خارج از حومه پلوتون کشف کرد. و از آن پس ۱۵ سیاره کوچک دیگر را در همان نواحی پیدا کرده، ولی فعلاً مشغـول بررسی آنهاست که آیا سیاره هستند یا سیارک و یا چیز دیگری.

در سال ۲۰۰۳ سیاره دیگری کشف شد که بعدها بعنوان دهمین سیاره شناخته شد. جرم آن حداقل به اندازه پلوتون است و فاصله آن از خورشید بیش از دو برابر فاصله پلوتون از خورشید است.

خورشید

وَ الشَّمْس وَ ضُحَاهَا – وَ الْقَّمَرِ إذا تَلَاها – وَ النَّهَارِ إذا جَلاهَا – وَ اللیْل إذا یَغْشَاهَا

شمس ۱-۴

« سوگند به خورشید و پرتو آن ــ و به ماه وقتیکه آنرا بازتاب می دهد ــ و به روز وقتیکه آنرا متجلی می کند ــ و به شب وقتیکه آنرا می پوشاند»

نکته آیات:

روز پرتو خورشید را متجلی می کند و شب آنرا می پوشاند:

تصویری که می بینیم تصویر کره زمین است که از فضا گرفته شده است. چنانکه می بینیم فضا در اصل سیاه و تاریک است، هر چند نور و پرتو خورشید در فضا وجود دارد اما متجلی نیست، ولی آن بخشی از زمین که روبروی خورشید قرار دارد و روز نامیده می شود آن را متجلی می کند. که ارتفاع آن حدوداً ۱۰۰ کیلومتر از جـو است. و با چرخش زمین و رفتن روز بجای شب، شب آن بخش متجلی پرتو خورشید را می پوشاند.

هُوَ الَّذى جَعَلَ الشَّمسَ ضِیاءً وَ القَمَرَ نُوراً

یونس ۵

«اوست که خورشید را نور اصلی و ماه را نور بازتابی قرار داد».

«ضیاء و ضوء» درخشش و تابشی است که از خود شئ ساطع می شود، مانند تابش و درخشش چراغ و شمع. و «نور» روشـنـائی و تابـشی است که از خـود شئ ساطع نمی شود بلکه بازتاب تابش ضیاء است. و اینکه آیه می گوید: خـورشـیـد «ضیاء» است و ماه «نور»، به این معنی است که تابش خورشید از خود آن است ولی تابـش ماه از خـود آن نیست بـلـکه بازتاب تابش خورشید است. (این موضوع در سوره نوح و به نقـل از حضرت نوح آمـده. یعـنی وی چند هـزار سال پـیش از میلاد حضرت مسیح به مـردم گـفـتـه بـوده که: تـابـش خـورشید از خود آن و تابش ماه بازتاب تابش خورشید است. ولی مردم طـبـق معـمـول بوی می خندیده اند).

خشکی ها از هم دور شده

وَ الارضَ مَدَدناها

حجر ۱۹

«و خشکی ها را دور بردیم».

خشکیهای زمین پس از شقه شقه شدن رفته رفته از هم دور شده اند. در ابـتـدا انـسـان مـتـوجه انطباق خشکیها به هم شد و پس از بررسی آن نتایج زیر بدست آمد:

سـنگـهای نواحی غربی اروپا و آفریقا با سنگهای نواحی شرقی آمریکا هم عمر و هم نوع بودند. و نـتـیجه این می شود که این دو نقـطه زمانی پیش هم بوده اند.

مواد و عـناصری که در حفاری در نقطه ای در غرب قاره آفریقا پیدا و بررسی شـد، با مواد و عناصری که در نـقطه معادل آن در شرق قاره آمـریکا پیدا شد یکسان بود. و نتیجه این می شود که این دو نـقـطـه زمـانی در یک جـا و کـنار هم بوده اند.
با تصویر بـرداری نمـودن از اعـماق اقـیـانـوس اطـلـس یک خط سراسری در وسط اقیانوس کشف شـد که مـواد مـذاب درون زمین را بیرون میریزد و اقیانوس را به دو قسمت تقسیم میکند و طرفـین خود را از هم دور می کند.

از زمین کم می شود

اَوَلم یَرّوا أنًّا نأتِىَ الارضَ نَنقُصُها من أطرافِها

رعد ۴۱

«آیا نمی بینند ما رفته رفته از زمین از اطراف آن کم می کنیم»؟

نکـتـه آیـه:

از زمین از اطراف آن رفته رفته کم می شود:

زمین در واقع چنان که قــرآن مـطـرح کرده پـیـوسـتـه در حال کم و کاسته شدن است. پیوسته گاز و گرما و انرژی از جو زمین خارج می شود و به فضا می رود، و رفته رفته از حجم و انـدازه آن کاسته میشـود. طوریکه تخـمین زده می شود، زمین در آغاز پیدایش خود حجمی تقـریباً ۲۰۰۰ بار بزرگ تر از حجم کنونی خود داشته است.

از آنجا که از خورشید پیوسته کم میشود از زمین نیز پیوسته کم می شود تا تعادل میان جاذبه و دافعه میان خورشید و زمین ثابت بماند. در زمان پیامبر کسانی بوده اند که می گفته اند: جهان از ازل هـمینطور بوده و همینطور نیز خواهد ماند، و آغاز و خالـقی ندارد. آیه کم و کاسته شدن از زمین را برای آنها دلـیـل می آورد که “از ازل اینطور نبوده و اینطور نیز نخواهد ماند”. به این معنی کـه: “در صـورت از ازل بودن همه چیز، از آنجا که از زمین رفـته رفته کم و کاسته می شود، منطقـاً زمین نمی بایست و نمی تواند از ازل بوده باشد ولی هنوز تمام نشده باشد”.

منبع:معجزه اعجاز طاها(ال طاها)

اعجاز ومعجزه قران در حرکت زمین!

در روزگاری که در هیچ یک از نقاط زمین صحبت از گردش زمین به دور خود و خورشید نبود و حتی در دورانی که اروپای به اصطلاح  متمدن امروزی که خیلی ها آن رابغلط بنیان گذار علوم نوین مینامند در تحوش به سر می برد ودر زمانی که سخن از حرکت ماه و زمین و خورشید جرم به شمار می رفت وچه بسا ارباب کلیسا دانشمندانی را به خاطر ابراز حقایق علمی محکوم به مرگ و یا مجبور به توبه می کردند کتاب آسمانی مسلمین قرن ها پیش از این روزگار سیاه اروپا و قبل از اظهارات دانشمندانی نظیر (جوردانوبرونو)،(کپرنیک)،(کپلر)و( گالیله) صریحا از حرکت زمین و سایر کرات اسمانی به گرد خود و خورشید سخن به میان آورد و خط بطلان بر عقاید بطلمیوس که 1500 سال بر اندیشه های بشری حکومت می کرد کشید در این جا آیاتی چند از قرآن مجید را به عنوان شاهد و نمونه ذکر می کنیم.قرآن در سوره ی ملک آیه ی 15 می فرماید :

هُوَ الَّذی جَعَلَ لَکُم الَارضَ ذَلُولاً فَاَمشُوا فی مَناکِبِها...

او خدایی است که زمین را برای شما مرکبی ماهوار و رام شده قرار داد تا بتوانید بر روی آن راهپیمایی کنید....

این آیه اشاره به حرکت انتقالی زمین دارد چرا که زمین را به مرکب متحرکی تشبیه کرده است که در عین حرکتی سریع سر نشینان خود را ناراحت نمی کند .واژه ی ((ذلول))در این آیه جامع ترین تعبیری است که درباره ی حرکت زمین شده است ،چرا که این مرکب راهوار با حرکات متعدد و بسیار سریعی که دارد آنچنان آرام به نظر می رسد که گویی مطلقاً ساکن است.خداوند در ایه11  سوره ی فصلت  میفرماید:

ثُم استَوی اِلَی السَّماءِ و هِیَ دُخانُ فَقالَ لَها و لِلاَرضِ ائتِیا طوعاً اَو کَرهاً قالَتا اَتَینا طائِعینَ.

پس پرداخت به آسمان و آن بود گازی شکل و گفت آن را و زمین را بیابید خواه نا خواه گفتند آمدیم و مطیع امریم.آیه فوق نیز به آغاز خلقت وحرکت کرات آسمانی از جمله حرکت کره ی زمین اشاره دارد .در سوره ی زخرف آیه 10 می فرماید:

اَلَّذی جَعَلَ لَکُمُ الاَرضَ مَهداً...

[خدای آن پروردگاری است که] زمین را برای شما مانند گهواره قرار داد....

چه تشبیه جالبی! قرآن زمین رامانند گهواره توصیف می کند. همانطور که می دانید ، از ویژگی گهواره این است که همانطور که حرکت می کند، موجب ناراحتی و رنجش کودک نمی شود بلکه سبب استراحت و آرامش اوست.جالب تراین  که در آیه سوره ی نبأ می فرماید:

وَالجِبالَ اَوتاداً.

کوه ها را میخهای زمین قرار دادیم.

همان طور که می دانید چیزی را میخ می کوبند که در حرکت ترسی از متلاشی شدنش باشد .ژرژگاموف در کتاب سرگذشت زمین (ص 126) می نویسد :

وقتی به رشته کوه ها مینگریم که هزار ها متر از دشت های اطراف مرتفع تر اند بیشتر به این فکر می افتیم که اینها صرفاً توده سنگ عظیم می باشند که مانند تپه های مصنوعی روی زمین ریخته شده اند .نظریه سطحی بودن کوه ها در زمین شناسی یک قرن پیش از نظریه های عمومی بوده و فقط اخیراًبه این موضوع پی برده اند که قسمت عمده ی هر کوهی زیر سطح زمین قرار دارد.چه جالب قرآن چهارده قرن پیش پرده از روی این راز بزرگ برداشته و کوه ها را میخهای زمین معرفی کرده است زیرا فایده و نتیجه ی این که خداوند کوه را میخها و مسمار زمین قرار داده این است که اجزائش در حال حرکت از هم جدا نشود و و مکرر در قرآن تصریح شده است که:

و اَلقی فِی الاَرضِ رَواسِیَ اَن تَمیدَ بِکَُم ....

خداوند افکند و استوار ساخت در زمین کوه ها  تا اجزاء زمین جابه جانشود و شما را از سویی به سویی دیگر پرتاب نکند ....نحل/15

احتمالاًایه ی فوق نیز به حرکت وضعی زمین اشاره دارد زیرا این مسئله از نظر فیزیکی برای جسم ثابت و بی حرکت معنی ندارد جز این که به حرکت وضعی قائل شویم و ثبوت قطعات زمین را د ر برابر نیروی گریز از مرکز به وسیله ی ثقل کوه ها که ریشه ی آن تا اعماق زمین است بررسی نماییم.

منبع :کتاب شگفت انگیز قرآن نوشته گودرز نجفی/منبع نوشته ال طاها

در این مقاله امکان نظر دهی وجود ندارد"